บทที่ 43 เรื่องสำคัญที่พี่รู้เป็นคนสุดท้าย

“พริมจะไปต่างประเทศหนึ่งปีเหรอลูก”

ช้อนในมือฉันหยุดกลางอากาศ

แม่ถามขึ้นระหว่างมื้อเย็นธรรมดามาก ธรรมดาจนถ้าไม่ได้มีธาม ป้านวล และลุงธีร์นั่งอยู่ด้วย ฉันคงตอบไปแล้วว่า “ยังไม่รู้ค่ะ”

แต่ตอนนี้

ฉันเงยหน้าขึ้นช้า ๆ

สายตาแรกที่เจอไม่ใช่แม่

เป็นธาม

เขานั่งฝั่งตรงข้าม สีหน้าไม่เปลี่ยนมากนัก มีเพียงมือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ