บทที่ 17 มันคือทางออก

เช้าวันรุ่งขึ้น มุกดารินทร์ตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกแปลกๆ ราวกับโลกใบเก่าของเธอกำลังพังทลายลงไปพร้อมกับรสจูบเมื่อคืน เด็กสาวพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดระหว่างมื้อเช้ากับอาเธอร์ แต่ทุกครั้งที่สายตาเธอเผลอไปสบกับเขา หัวใจก็จะเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ อาเธอร์เองก็พยายามรักษาระยะห่าง ความอึดอัดของทั้งสอ...