บทที่ 54 ฝนตกรถติด

รามัญมองไปด้านหน้าเพื่อประเมินสถานการณ์ด้านนอก เขารู้สึกหนักใจ แต่ก็ไม่อาจยอมให้ลูกสาวต้องเผชิญความเสี่ยงเพียงลำพัง

“อีกนิดเดียวก็จะถึงแล้วนะลูก”

“แต่หนูว่าพ่อส่งหนูแค่นี้เถอะ พ่อต้องไปอีกไกลนะคะ”

“งั้นหนูเอาร่มลงไป ตากฝนเดี๋ยวจะไม่สบายเอา” รามัญเอ่ยด้วยน้ำเสียงห่วงใย

“แต่มันมีคันเดียว แล้วพ่อล่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ