บทที่ 36 ความเคยชิน

วัดถัดมา แสงแดดอ่อนๆ ทอผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง บีมซึ่งเคยชินกับการออกกำลังกายตอนเช้าก็ตื่นตรงเวลา

เมื่อคืนไม่เหมือนกับทุกที เขาไม่ได้นอนคนเดียวแต่กลับฝันดีอย่างประหลาด หันหน้าไปดูด้านข้าง เห็นชะเอมพิงไหล่เขาหลับอย่างสบายใจ ลมหายใจแผ่วละมุมเป่ารดซอกคอ ทำให้คันยุบยิบอย่างยากอธิบาย

เธอกำลังหลับสนิท ใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ