บทที่ 15 ลูกอ้อนของหมาป่วย

อากาศเย็นชื้นจากฝนที่ตกโปรยปรายลงมาตลอดยามเย็นของปากช่องน่าจะทำให้เธอมีสมาธิปั่นงานได้ดีแท้ๆ แต่วันนี้หัวสมองเธอกลับเอาแต่คิดถึงภาพไอ้เด็กหน้ามึนที่บุกไปป่วนออฟฟิศเมื่อวันก่อน

แต่ทำไม... มันถึงรู้สึกโหวงๆ แปลกๆ วะ

ติ๊ด... ติ๊ด...

เสียงโทรศัพท์มือถือที่แผดเสียงร้องขึ้นทำเอาลูกหว้าสะดุ้ง หน้าจอโชว์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ