บทที่ 17 อย่ามองคนอื่นนอกจากผมได้ไหม

"เจได... ตื่นเดี๋ยวนี้นะ กลับไปนอนบนเตียงเลย"       

ลูกหว้ากระซิบเรียก พยายามขยับตัวออก แต่ยิ่งขยับ วงแขนแกร่งก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับแผงอกร้อนผ่าวของเขาแบบไร้ช่องว่าง

"อือ... หนาว..."                                       

เสียงทุ้มครางแผ่วเบา ใบหน้าคมซุกไซ้หาความอบอุ่นที่ลาดไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ