บทที่ 22 บทลงโทษของหมาดุ

และที่ทำให้ลูกหว้าแทบจะบีบสายยางในมือจนแตก คือภาพที่ไอ้เด็กหน้ามึนที่ทำตัวเย็นชาใส่เธอมาหลายวัน กลับส่งยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียมให้คนอื่นอย่างมีความสุข

หนอย... ทีกับฉันทำเป็นขรึมใส่!

ลูกหว้ายืนหน้าตึง กัดริมฝีปากแน่น ความรู้สึกร้อนวูบวาบและน้อยใจอย่างรุนแรงแล่นปราดขึ้นมาในอกจนขอบตาเริ่มร้อนผ่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ