บทที่ 26 มากกว่าคนข้างบ้าน แต่ยังไม่ใช่แฟน

"โอ๊ย! ยัยหว้า! แกหลับตาทำไมมมม!"

ลูกหว้าดึงหมอนขึ้นมาปิดหน้า ร้องกริ๊ดอู้อี้อยู่บนเตียงนอนมาเกือบสิบนาทีแล้ว ภาพเหตุการณ์เมื่อเย็นวานตอนที่เธอลื่นหน้าคะมำแล้วไอ้เด็กเจไดเข้ามารับไว้ยังคงฉายวนซ้ำไปซ้ำมาในหัวราวกับแผ่นเสียงตกร่อง

แต่สิ่งที่ทำให้เธออยากจะมุดแผ่นดินหนีที่สุด ไม่ใช่ตอนที่ล้ม แต่เป็นตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ