บทที่ 27 เมื่อหมาเด็กงอน

เจไดชะงักไปนิดนึง นัยน์ตาคมวูบไหว                    

"ผมไม่ได้เห็นพี่เป็นของเล่นนะพี่หว้า... ผมแค่รอเวลา"

"รอเวลาอะไร?"

"รอให้พี่ยอมรับใจตัวเองร้อยเปอร์เซ็นต์ไงครับ ผมรู้ว่าพี่คิดยังไง แต่พี่แค่ปากแข็ง"                                     

เจไดยิ้มบางๆ พยายามจะเอื้อมมือไปจับมือเธอ         

"ผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ