บทที่ 30 หนีหัวใจตัวเองไม่พ้น

เจไดคลี่ยิ้มกว้างที่สุดในชีวิต เขายืดตัวขึ้นรวบร่างบางเข้ามากอดแนบอก ริมฝีปากหยักจูบซับน้ำตาที่หางตาให้อย่างทะนุถนอม

"สรุปว่า... ยอมรับรักผมแล้วใช่ไหมครับ พี่สาว?"

เขาแกล้งกระซิบถามชิดริมฝีปาก

"อืม... ยอมแล้ว... ยอมไอ้หมาเด็กคนนี้แล้ว"

สิ้นคำตอบรับที่แสนหวาน เจไดก็ไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างสูญเปล่า ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ