บทที่ 37 อรุณสวัสดิ์... ที่(เกือบ)ไม่ปลอดภัย

คืนวันเสาร์ในกรุงเทพมหานครที่เงียบสงัด กลิ่นอายความชื้นจากฝนที่เพิ่งผ่านพ้นไปทิ้งความเย็นฉ่ำไว้ทั่วบริเวณ ภายในห้องรับแขกบ้านของลูกหว้า อดีตคุณครูสมรและน้าจอย กำลังนั่งจิบน้ำชาอุ่นๆ คุยกันตามประสาเพื่อนบ้านที่สนิทสนมกันเหมือนพี่น้อง

"วันหยุดแบบนี้บ้านเงียบเชียบดีนะจอย..."

แม่สมรเอ่ยขึ้นพลางถอนหายใจ

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ