บทที่ 56 บันทึกความทรงจำของ 'หมาเด็ก' 

แสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านม่านเข้ามา กระทบกับใบหน้าหวานของคนที่กำลังหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขน เจไดกระชับผ้าห่มคลุมร่างบางให้มิดชิดขึ้น นิ้วแกร่งเกลี่ยปอยผมที่ปรกแก้มเนียนออกอย่างเบามือ

ร่องรอยคราบน้ำตายังคงหลงเหลืออยู่ที่หางตา แต่ริมฝีปากบางกลับประดับไปด้วยรอยยิ้มจางๆ บ่งบอกว่าเธอกำลังหลับฝันดีและรู้สึกปลอ...