บทที่ 84 วันที่ความสุขโอบล้อมตัว

ลูกหว้าซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่ที่เริ่มแคบและลู่ลงตามวัยของมารดา สัมผัสอุ่นซ่านจากเรือนกายคุ้นเคยผสานกับกลิ่นแป้งเด็กจางๆ ที่แม่ชอบใช้ กลิ่นนั้นคล้ายเวทมนตร์วิเศษที่ช่วยปลดเปลื้องกำแพงความเข้มแข็งซึ่งเธอเพียรพยายามก่ออิฐถือปูนสร้างมันขึ้นมาตลอดหลายปีให้พังทลายลงอย่างราบคาบ น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าซึมผ่านเนื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ