บทที่ 90 เส้นขนานบนความเงียบ

เสียงรถแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านดึงลูกหว้าออกจากภวังค์ เธอรีบกะพริบตาไล่ความอ่อนแอ แล้วเดินออกไปยังห้องนั่งเล่น ไม่นานประตูก็เปิดออก พร้อมกับร่างสูงและเสียงสดใสคุ้นเคย

“พี่หว้าครับ เจกลับมาแล้ว”

เจไดเดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าทำงาน เสื้อเชิ้ตถูกพับขึ้นถึงข้อศอก ใบหน้าหล่อเหลามีรอยความเหนื่อยล้า แต่ทันทีที่เห...