บทที่ 20 อนาคตที่ยังไม่เห็น 1

ครืด... ฟู่...

เสียงเครื่องชงกาแฟอัตโนมัติดังทำลายความเงียบสงัด อัยย์ลดาเช็ดคราบน้ำที่กระเด็นเปื้อนเคาน์เตอร์หินอ่อนอย่างเบามือ กาแฟเอสเพรสโซ่ช็อตคู่เตรียมไว้พร้อมเสิร์ฟตามความเคยชิน

หญิงสาวเลื่อนแล็ปท็อปเครื่องบางเฉียบมาเปิดตรงหน้า ทันทีที่ล็อกอินเข้าพอร์ทัลของมหาวิทยาลัย ป้ายประกาศแบนเนอร์สีน้ำเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ