บทที่ 126 Chapter 126

และเมื่อเห็นว่าไม่มีใครขัดข้อง

“งั้นตามนั้น…หมั้นเช้าแต่งบ่าย จะได้เสร็จๆ ไป ลูกชายผมมันใจร้อน ผมกับคุณวิไลก็อยากอุ้มหลานไวๆ” คำพูดของบิดาทำให้พจน์นั่งยิ้มระรื่น สายตาจับอยู่ที่ใบหน้างามของรินนรีอย่างมีความหมาย เสี่ยสมพงษ์ออกปากว่าจะไปขอฤกษ์งามยามดีจากพระผู้ใหญ่ซึ่งเป็นที่นับถือของคนทั้งจังหวัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ