บทที่ 152 Chapter 152

“งั้นตกลงตามนี้นะครับ” ชายหนุ่มรีบสรุปแบบมัดมือชก ทึกทักเอาเป็นจริงเป็นจัง

“แต่ว่า…” หญิงสาวลังเล เหลือบไปมองหน้าผู้เป็นมารดาที่นั่งอยู่ข้างๆ เป็นเชิงขอความเห็น

“ตามใจลูกเถอะ…แต่แม่ขอพักที่เรือนเล็กข้างล่างดีกว่า” นวลทิพย์บอกยิ้มๆ ไม่ได้รู้สึกว่าการที่ห้องนอนของลูกสาวของเธออยู่ติดกับห้องนอนของ...