บทที่ 12 บทนางเอก

พะแพงพึมพำกับตัวเองแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามกลับมาเขียนต่อ

‘ฉันรู้ว่าฉันอ้วน’ 

ปลายปากกาหยุดอีกครั้ง

‘แต่ฉันไม่เคยรู้ว่าการอ้วนมันทำให้ความฝันของฉันตลกขนาดนั้น’ 

หยดน้ำตาตกลงบนกระดาษจนหมึกบริเวณหนึ่งเริ่มซึม พะแพงรีบใช้มือปาดออก แต่ยิ่งเช็ดก็ยิ่งมีน้ำตาไหลออกมาอีก

เธอจึงปิดไดอารี่ลงชั่วคราวแล้วนั่...