บทที่ 15 มาเต็ม

พะแพงอ้าปากค้าง

“...อะไรนะคะ”

ธีร์ยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนกับเรื่องทั้งหมดไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวเองเลย เขาพิงโต๊ะด้านข้างเล็กน้อย ขาข้างหนึ่งไขว้ทับอีกข้าง ท่าทางสบายๆ แต่กลับดูเท่อย่างน่าหมั่นไส้ ใบหน้าหล่อยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยเหมือนแค่ถูกอาจารย์เรียกมาช่วยอ่านบทตามปกติ

พะแพงมองเขา แล้วหันกลับไปมองอาจา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ