บทที่ 17 ใครๆก็เป็นได้นางเอก

อาจารย์ที่ยืนอยู่ด้านหน้าห้องได้ยินจึงหันกลับมามองนักศึกษาทุกคน ก่อนยกมือเรียกความสนใจ

“เห็นไหมทุกคน คนที่จะเป็นนักแสดงได้ไม่ใช่แค่จำบทได้ หรือพูดตามคำที่เขียนอยู่บนกระดาษ แต่ต้องมีความใส่ใจในตัวละคร และสามารถดึงอารมณ์ของตัวละครนั้นออกมาใช้ได้ทันควัน เมื่อถึงเวลาที่ต้องร้องไห้ก็ต้องร้องไห้ เมื่อถึงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ