บทที่ 22 บทที่22พระเอก

“กรุณ...คนที่เคยเรียนมัธยมเดียวกับเราไง”

กรุณหัวเราะ 

“ใช่ เราเคยเรียนอยู่ห้องเจ็ดที่โรงเรียนเดียวกับแพง แพงอาจไม่เคยสังเกตเรา”

พะแพงกะพริบตาปริบๆ ก่อนมองหน้าอีกฝ่ายใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วค่อยๆ ยิ้มออกมา 

“ขอโทษนะ เราจำไม่ได้จริงๆ”

“ไม่เป็นไร เรารู้ตัวอยู่แล้วน่า”

“รู้ตัวว่าอะไร”

“รู้ตัวว่าอยู่นอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ