บทที่ 25 เจ็บ

“ตกลงครับ”

เสียงกรี๊ดก็ดังสนั่นไปทั่วฮอลล์ คนด้านล่างพากันปรบมือและส่งเสียงแซวกันยกใหญ่ ลลินยิ้มกว้างอย่างพอใจ 

“กอดเลยๆๆๆๆ” ก่อนจะขยับเข้าไปกอดธีร์อีกครั้งตามเสียงเชียร์

ไม่มีใครสนใจแล้วว่าก่อนหน้านี้พะแพงเพิ่งเดินออกจากงานไปพร้อมกับมือที่มีเลือดไหล

ไม่มีใครเห็นด้วยว่า ธีร์ยังคงมองไปทางประตูทางออกข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ