บทที่ 27 พี่เขาแปลกๆนะ

กรุณยืนกำหมัดแน่น มองแบมด้วยสายตาเดือดจัด ก่อนพูดเสียงต่ำ 

“ปากมึงนี่หาเรื่องเก่งจริงๆ นะห้ามปากไม่ได้ใช่ไหม กูจะช่วยสงเคราะห์เอง นี่ครั้งสุดท้ายแล้วนะที่กูจะเตือนมึง จำไว้ว่าอย่ามายุ่งกับแพงอีก หรือหากยังไม่พอจะมีอีกครั้งก็ได้นะ ที่ไหนเมื่อไหร่บอกมา”

ลลินยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ