บทที่ 289

“ฉันจะล่องหนเองน่า เชื่อสิ จะทำตัวเหมือนไม่มีใครอยู่ในห้องเลย” แอนดรูว์เดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีเสื้อเชิ้ตพาดอยู่บนไหล่

เขาทิ้งตัวลงบนเตียงโผละแล้วเอนกายลงบนหมอน

โทนี่ยืนอยู่ที่ปลายเตียง จ้องมองแอนดรูว์ด้วยความรู้สึกเสียใจ เขาพยายามทำตัวให้สงบ แต่ตาซ้ายที่กระตุกริกๆ กลับเผยความหงุดหงิดในใจออกมา

‘ล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ