บทที่ 318

เรือยอร์ชเข้าเทียบท่าพอดีกับที่ท้องฟ้าเริ่มหลอมละลายเข้าสู่ยามเย็น

สีส้มอ่อนละมุน สีทองที่กำลังเลือนลับ

"แน่ใจเหรอ" ซีโน่กระซิบ วางคางเกยบนไหล่ของเซบาสเตียนขณะสวมกอดเขาจากด้านหลัง

เซบาสเตียนถอนหายใจแผ่วเบา ทอดสายตามองพรรคพวกที่กำลังพูดคุยกันเอง

"แน่ใจสิ แบบนี้แหละถูกแล้ว" เขาพึมพำ ประสานนิ้วเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ