บทที่ 319

สายฝนกระหน่ำกระจกหน้ารถใต้รัตติกาลมืดสนิท เสียงฟ้าร้องปะทะฟ้าแลบฉีกกรีดท้องฟ้าเป็นระยะ

ไอซ์นั่งนิ่งแข็งอยู่หลังพวงมาลัย บุหรี่คาบคาอยู่ระหว่างริมฝีปากบาง ควันสีเทาลอยอ้อยอิ่งบดบังใบหน้าจนพร่าเลือน น้ำฝนหยดจากปอยผมสีขาวที่เปียกชุ่มเป็นสาย ลอนผมชื้นแปะราบไปกับศีรษะอย่างหมดสภาพ

เขาจ้องแผงหน้าปัดว่างเปล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ