บทที่ 321

ไอซ์จ้องเคนจิด้วยสายตาเย็นจัด “ฉันอาจจะจนตรอก แต่ฉัน—”

“ออกไปจากห้องทำงานของฉัน” เคนจิถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างมีชั้นเชิง มือทั้งสองสอดเข้ากระเป๋ากางเกงอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขาว่างเปล่าราวกระจกสะท้อนความเบื่อหน่ายอย่างถึงที่สุด

ไอซ์ชะงักงัน “อะไรนะ?” เขากะพริบตาอย่างสับสน

ผู้ชายคนนี้เป็นไบโพลาร์หรือไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ