บทที่ 329

ไอซ์เงียบตลอดทางขากลับ สลับระหว่างมองออกไปนอกหน้าต่างกับก้มมองตักตัวเอง

“เป็นไงบ้าง” เคนจิถาม

ไอซ์ยักไหล่ “ควรจะเป็นยังไงล่ะ”

“พวกนั้นทำให้นายอึดอัดเหรอ” เคนจิเหลือบมองเขา

ไอซ์ยักไหล่อีกครั้ง “ก็น่าเบื่อพอๆ กับนาย”

“โอ๋ ลูกแมว เราต่างก็รู้ว่านั่นไม่จริง” เคนจิยิ้มมุมปาก

“ช่างเถอะ” ไอซ์พึมพำ

เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ