บทที่ 332

ไอซ์ยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงประตูอยู่อีกนาน หลังจากวอร์หายลับขึ้นบันไดไปพร้อมกับเคนจิ

บ้านทั้งหลังดูเงียบลงกว่าเดิม ราวกับมีบางอย่างหนักอึ้งกดทับอยู่ในอากาศ

เขาค่อย ๆ คลายหมัดที่กำแน่นออก แล้วขยับนิ้วช้า ๆ ราวกับความตึงเครียดที่ค้างอยู่ตรงนั้นอาจอธิบายความรู้สึกแหลมคม น่ารังเกียจ ที่จมอยู่กลางอกได้

คว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ