บทที่ 337

ไอซ์ยิ้ม

เป็นรอยยิ้มบางเบา สำหรับออกสื่อ รอยยิ้มแบบที่มีไว้ให้กล้อง ไม่ใช่ให้ตัวเขาเอง

เสียงปรบมือยังคงกึกก้องอยู่เมื่อท่านประธานาธิบดีก้าวลงจากเวทีและมุ่งตรงมายังโต๊ะของพวกเขา ผู้คนแหวกทางให้โดยไม่ต้องมีใครเอ่ยปาก มือของเคนจิยังคงวางอยู่ที่แผ่นหลังของไอซ์ ราวกับมีสิทธิ์จะอยู่ตรงนั้น

“ยิ้มให้กว้า...