บทที่ 338

"ได้โปรด" ไอซ์เอ่ยอีกครั้ง และคราวนี้มันไม่ได้หมายถึงเพียงมือของเคนจิเท่านั้น

เขาหันหน้าไล่ตามริมฝีปากของเคนจิ ทั้งที่ข้อมือยังถูกมัดไว้ด้านหลัง ร่างกายยังสั่นสะท้านอยู่กับราวระเบียง

"จูบฉัน"

แต่เคนจิไม่ทำ

เขามองไอซ์ราวกับกำลังจดจำสภาพพังยับของอีกฝ่าย—ใบหน้าที่แดงจัด ความแข็งขึง ริมฝีปากที่แยกออ...