บทที่ 340

โธมัสเดินตามไป

ห้องของเร็นใหญ่เป็นสองเท่าของกล่องสีขาวที่พวกนั้นจัดให้เขา แสงสีทองนุ่มนวล ไม้สีเข้ม เตียงกว้างเสียจนดูเหมือนเปลืองเกินกว่าจะมีคนนอนเพียงคนเดียว กลิ่นอายในห้องให้ความรู้สึกทั้งหรูหราและมีคนอาศัยอยู่จริงในเวลาเดียวกัน ราวกับมีใครสักคนพยายามเปลี่ยนกรงให้กลายเป็นที่กบดาน และเกือบจะทำสำเ...