บทที่ 341

ตลอดทางที่เหลือ ทั้งคู่เงียบกันไป

โตเกียวค่อย ๆ หนาแน่นขึ้นรอบตัวพวกเขา ถนนสะอาด กำแพงสูง วิทยาเขตแบบที่ไม่ต้องมีป้ายบอกก็รู้ว่าค่าเล่าเรียนแพงยิ่งกว่าชีวิตคนส่วนใหญ่ทั้งชีวิต มหาวิทยาลัยของท่านประธานตั้งตระหง่านอยู่หลังประตูเหล็กสีดำ—หินสีขาว ความมั่งคั่งเก่าแก่ ธงที่แทบไม่ไหวติงในอากาศยามเช้าอันห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ