บทที่ 2 บทนำ

บทนำ

แสงอัสดงสีส้มสลัวสาดส่องผ่านบานกระจกสูงชันของออฟฟิศชั้นสามแห่งหนึ่ง ทอฝันในชุดเจ้าสาวแสนบริสุทธิ์ไม่เคยระแคะระคายเลยว่า อดีตคนรักผู้ฝังแน่นอยู่ ในก้นบึ้งของความเกลียดชังจะกล้าทำการอุกอาจและต่ำทรามได้ถึงเพียงนี้ อดีตอันเลวร้ายที่เขาเคยตราหน้าไว้เธออาจจะปล่อยผ่านไปได้ ทว่าบัดนี้สถานะของเธอเปลี่ยนไปแล้ว หรือพยัคฆ์ร้ายในคราบผู้ดีคนนี้จะไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมืองเลยสักนิด!

“คุณเหม! คุณจะทำระยำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ!”

หญิงสาวเด็ดเดี่ยวรวบรวมแรงกายทั้งหมดผลักแผงอกแกร่งของชายหนุ่มออกห่าง พร้อมกับตวาดลั่นจนเสียงหวานสั่นพร่า เธอพยายามตะโกนเรียกให้คนภายนอกเข้ามาช่วยเหลือ ทว่ากลับมีเพียงเสียงทุ้มต่ำอันเยือกเย็นที่ตอบกลับมาอย่างถือดี

“เรียกไปสิ... แหกปากให้คอแตกตายอยู่ตรงนี้ก็ไม่มีใครกล้าสอดมือเข้ามาช่วยเธอหรอก”

เหมันต์สาวเท้าเข้าหาอย่างเชื่องช้า ท่วงท่าคุกคามราวกับนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอดีตสาวใช้ที่เขา ทั้งรักทั้งแค้นตลอดหกปีที่ผ่านมา เทคโนโลยีและช่องทางการติดต่อมีมากมายนับไม่ถ้วน แต่คนใจดำตรงหน้ากลับไม่เคยส่งข่าวคราวหรือร่องรอยใดๆ ให้เขาได้รับรู้เลยสักครั้ง

เพี๊ยะ!

ฝ่ามือเรียวฟาดลงบนซีกแก้มสากเต็มแรงสตรีจนเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่วห้องสี่เหลี่ยม ทอฝันหอบหายใจถี่กระชั้น จ้องมองเขาด้วยสายตาชิงชัง

“คุณคิดว่าตัวเองกำลังทำบ้าอะไรอยู่เหมันต์! คุกไม่ได้มีไว้ขังหมา! อย่าคิดว่าตระกูลสมุทรเทวารวยล้นฟ้าแล้วจะคาบลูกเมียคนอื่นไปป่นปี้ได้ตามใจชอบ!”

ใบหน้าหล่อเหลาเบนไปตามแรงตบจนผิวเนื้อชาหนึบ ทว่าชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจกลับไม่มีความคิดที่จะหยุดยั้ง เมื่อเรียวนิ้วงามเงื้อขึ้นเตรียมจะซ้ำแผลเก่า คนเหนือกว่าก็เอื้อมมือหนาเข้าตะปบข้อมือเล็กไว้มั่นรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

“อย่ามาทำเป็นสะดีดสะดิ้งหวงเนื้อหวงตัวหน่อยเลย! หรือว่าไอ้หน้าตี๋นั่นมันปรนเปรอรสรักได้สมใจอยาก... เธอถึงได้ลืมสัมผัสของฉันไปจนหมดสิ้น!”

ถ้อยคำประชดประชันถูกพ่นออกมาหวังเพียงจะแทงใจดำ ทว่าคนพูดเองกลับรู้สึกเจ็บแปลบในอกอย่างบ้าคลั่ง ยามเมื่อความคิดสายหนึ่งแล่นเข้ามาว่า ร่างระหงที่เคยนอนทอดกายอยู่ใต้ร่างของเขา บัดนี้อาจจะเคยถูกชายอื่นตีตราจับจองและเชยชมเรือนร่างอันงดงามนี้ไปแล้ว

ขณะที่ทอฝันเจ็บปวดจนจุกอกกับคำดูแคลนอันโสมม ทั้งที่ความจริงตลอดหกปีที่ต้องเผชิญโลกเพียงลำพัง เธอไม่เคยเปิดใจหรือยอมให้ชายใดก้าวข้ามขอบเขตความเป็นส่วนตัวเลยสักครั้ง อย่าว่าแต่เรื่องร่วมเตียงเลย แม้แต่รสชาติของบุรุษอื่นเธอก็ไม่เคยพานพบ เพราะตราบจนชีวิตนี้... มีเพียงเรียวลิ้นและแก่นกายอันร้อนผ่าวของเขาคนเดียวเท่านั้นที่เคยรุกล้ำและฝังรากลึกในกายเธอ!

แต่ด้วยทิฐิและโทสะที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด หญิงสาวจึงเค้นยิ้มหยัน ก่อนจะตอกกลับด้วยถ้อยคำเชือดเฉือนที่กรีดลึกถึงศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย

“เออ! ใช่! มันเอาใจใส่และเร่าร้อนกว่าคุณเป็นไหนๆ ของคุณมันทั้งเล็กทั้งสั้น เสียบเข้ามาแต่ละทีฉันยังไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด!”

“...”

ความเงียบงันโรยตัวลงฉับพลัน ทอฝันสะใจจนอยากจะหัวเราะเยาะซ้ำเติม ทว่าสายตาพลันเหลือบไปเห็นประกายไฟอันน่ากลัวที่วูบวาบอยู่ในดวงตาคู่คม ใบหน้าของเหมันต์บิดเบี้ยวด้วยความโกรธา เส้นเลือดตรงขมับปูดโปนจนเห็นได้ชัด วินาทีนั้นเองที่สัญชาตญาณร้องเตือนว่าเธอได้ก้าวพลาดข้ามเส้นตายของอสูรร้ายตนนี้ไปเสียแล้ว

มาเฟียหนุ่มแค่นยิ้มเหี้ยมเกรียม มือหนาค่อยๆ ปลดหัวเข็มขัดราคาแพงก่อนจะแกะกระดุมคอเสื้อออกอย่างใจเย็น ทอฝันกรีดร้องสุดเสียงเมื่อร่างของเธอถูกกระชากอย่างแรงให้พลิกหันหลัง แผ่นหลังบางถูกกดแนบลงกับโต๊ะทำงานไม้เนื้อดีกลางห้อง ก่อนที่เสียงทุ้มพร่าจะกระซิบชิดใบหู

“ไม่ได้โดนกระแทกมาหกปี... งั้นมาลองดูหน่อยเป็นไง ว่าของผัวเก่าคนนี้กับผัวใหม่บัดซบของเธอ อันไหนมันจะทำให้เธอครางชื่อจนขาดใจตายได้มากกว่ากัน!”

ชายกระโปรงสุ่มสีขาวบริสุทธิ์ของชุดเจ้าสาวถูกมือหนาถลกขึ้นอย่างหยาบโลน เหมันต์ออกแรงกระชากเพียงครั้งเดียว แพนตี้ผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วก็หลุดลอยและร่วงหล่นลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าอย่างง่ายดาย

ผ่านไปราวสิบนาที... ภายในห้องทำงานอันมืดสลัวอบอวลไปด้วยเสียงอื้ออึงของการต่อสู้ขัดขืน ทว่าความพยายามของแกะตัวน้อยไหนเลยจะสู้แรงพยัคฆ์ร้ายได้ เพียงไม่นาน เสียงร่ำไห้ก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงหอบหายใจฟึดฟัดอันเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ ควบคู่ไปกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังก้องอย่างหนักหน่วงและป่าเถื่อน

ยามนี้ราตรีคืบคลานเข้ามาเยือนแล้ว แสงไฟจากภายนอกส่องเข้ามาให้เห็นภาพร่างอันเลือนราง ชายหนุ่มยืนซ้อนอยู่เบื้องหลัง บดเบียดความแข็งขืนเข้าสู่ความคับแน่นอย่างย่ามใจ ขณะที่หญิงสาวทำได้เพียงใช้ฝ่ามือค้ำยันกระจกผนังใสเบื้องหน้า ร่างระหงสั่นสะท้านและโยกคลอนไปตามแรงส่งสะโพกอันโหดเหี้ยม หากมีใครสักคนมองขึ้นมาจากลานจอดรถด้านล่าง คงจะเห็นภาพกิจกรรมรักอันเร่าร้อนนี้ได้อย่างแจ่มชัด

...หากย้อนเวลากลับไปเมื่อสองชั่วโมงก่อน วันนี้ควรจะเป็นวันแห่งความสุขที่สุดในชีวิตของทอฝัน พิธีมงคลสมรสเพิ่งเสร็จสิ้นไป และเหลือเพียงการส่งตัวเข้าห้องหอทว่าในระลอกคลื่นแห่งความวุ่นวายของงานเลี้ยงต้อนรับแขกเหรื่อในโรงแรมหรู เธอกลับถูกเงาร้ายของเหมันต์ลักพาตัวมา

ลักพาตัวอย่างนั้นหรือ?

ใช่แล้ว... ชายหนุ่มผู้กุมชะตาตระกูลใหญ่เลือกที่จะใช้วิธีดิบเถื่อนนี้ หลังจากที่เขาเพียรพยายามตามตื้อและง้อขอคืนดีกับเธอมาเกือบเดือน แต่หญิงสาวกลับใจแข็งเด็ดเดี่ยว ซ้ำร้ายยังประชดประชันด้วยการตกลงรับรักชายหนุ่มหน้าตี๋ และเข้าพิธีวิวาห์สายฟ้าแลบภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์

การเห็นผู้หญิงที่ตนรักและลุ่มหลงกำลังจะตกเป็นของชายอื่นก็เจ็บปวดเจียนตายอยู่แล้ว แต่สิ่งที่เหมันต์ยอมไม่ได้ยิ่งกว่าคือการยอมให้สายเลือดแท้ๆ ของตนต้องไปกราบกรานเรียกชายหน้าไหนว่าพ่อ! ในเมื่อความละมุนละม่อมไม่ได้ผล จอมบงการธงแดงตัวพ่อจึงเลือกใช้วิธีสิ้นคิด... ฉุดคร่าเธอมาไว้ใต้ร่างตัวเองเสียเลย!