บทที่ 5 ตอนที่ 3 เลี้ยงดูด้วยลำแข้ง

ตอนที่ 3:

เลี้ยงดูด้วยลำแข้ง

สัปดาห์ต่อมาผันผ่านเข้าสู่ห้วงเวลาปัจจุบัน...

ในเวลานี้ หลงเหลือคูหาเวลาสัมมาชีพบริหารงานอีกเพียงหนึ่งวันปฏิทินเท่านั้น มวลช่วงเวลาวันหยุดสุดสัปดาห์อย่างเสาร์และอาทิตย์ที่ทุกคนตั้งตารอก็จะมาถึง โดยปกติสามัญหากเป็นวันทำงานตามวงจรธรรมดา ทอฝันมักจะลงมือทำเรื่องขอลางานในช่วงบ่ายคล้อยเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงเพื่อขยับกายไปรับบุตรชายกลับจากสถานศึกษา จากนั้นจึงพาคิมหันต์เดินทางย้อนกลับมานั่งเล่นหย่อนใจเพื่อเฝ้ารอคอยเธอสะสางงานให้เสร็จสิ้นอยู่ภายในตึกสำนักงานออฟฟิศ ซึ่งพฤติกรรมลักษณะนี้เธอได้กระทำจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันมาเนิ่นนานตลอดระยะเวลาสามปีเต็มที่ผ่านมา เช่นเดียวกับในวันนี้ ในระหว่างที่ฝ่ามือเรียวของทอฝันกำลังรัวพิมพ์คีย์ข้อมูลจัดเก็บสัมภาระเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์อย่างขะมักเขม้น บุตรชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอก็กำลังนั่งเล่นสนุกสนานรวมกลุ่มอยู่กับฝูงเด็กชายหญิงลูกเต้าเหล่าใครของพนักงานรายอื่นอีกหลายคน

วิสาหกิจและองค์กรบริษัทที่เธอปักหลักทำงานอยู่นั้น ดำเนินพาณิชยกรรมประกอบธุรกิจผลิตผลไม้แปรรูปบรรจุกระป๋องส่งออกจำหน่ายไปทั่วขอบขัณฑสีมาทั่วประเทศ ด้วยเหตุนี้ ภายในโรงงานจึงมีมวลรถบรรทุกสิบล้อและยานพาหนะขนาดใหญ่แล่นวิ่งเข้าออกขวักไขว่อยู่ไม่น้อย พลอยส่งผลให้มวลเอกสารใบเสร็จและสัมภาระทางบัญชีมากมายกองพะเนินเทินทึกอยู่บนโต๊ะทำงานของเธอราวดอกเห็ด

ทอฝันในแต่ละวันจำต้องจดจ่ออยู่กับการป้อนข้อมูลเข้าระบบจนแทบหัวหมุนตลบ ทว่าพอถึงเวลาเข็มนาฬิกาเคลื่อนผ่านเข้าสู่กำหนดการเลิกงานตามระเบียบ สตรีสู้ชีวิตเช่นเธอจับไม่ได้นำพาร่างตรงดิ่งกลับสู่ที่พำนักรังนอนในทันที...

ทว่า... จุดหมายปลายทางของเธอคือพิกัดค่ายมวยไทยโบราณที่ตั้งรกรากอยู่ไม่ไกลจากละแวกหมู่บ้านของเธอนั่นเอง

หากจะมีบุคคลภายนอกบังเกิดกระแสความข้องใจและเอ่ยปากตั้งคำถามว่า อาคารทาวน์โฮมสองชั้นสไตล์โมเดิร์นหลังนั้น ทอฝันสามารถเสาะแสวงหาเม็ดเงินดาวน์ก้อนโตมาจากทิศทางไหนล่ะก็? เรื่องราวชิ้นนี้คงต้องยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า เธอเสาะแสวงหาและสร้างมันขึ้นมาด้วยลำแข้งของตนเองโดยแท้ เพราะเพียงแค่เศษเสี้ยวเงินเดือนอันน้อยนิดจากงานประจำ ย่อมไม่มีทางเพียงพอต่อการเลี้ยงดูปากท้องของตนเองและบุตรชาย ไหนจะภาระค่าผ่อนชำระค่างวดยานพาหนะและค่าเช่าบ้านสารพัดสัมภาระ แค่รายได้จากมิติงานประจำไหนเลยจะเพียงพอต่อการยังชีพ

กระแสเสียงทึบหนักของการออกแรงเตะกระสอบทรายแผดระเบิดดังลั่นสะท้านเลื่อนลั่น หากปัดสายตาทัศนามองไปแต่ไกล ย่อมต้องปะทะเข้ากับเรือนร่างระหงของทอฝัน ที่กำลังวาดวงแข้งซ้ายเข้าใส่เป้าหมายเต็มรักเต็มตีนอย่างดุดันทรงพลัง

“...”

หลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรมซ้อมเตะขัดเกลาฝีไม้ลายมือได้ไม่นาน ทอฝันก็สับฝ่าเท้าก้าวเดินเข้าไปเปิดฉากเสวนาพาทีกับบุรุษสูงอายุรายหนึ่ง ซึ่งกำลังยืนถือไม้เรียวคุมเชิงขัดเกลากลุ่มนักมวยรุ่นเยาว์คนอื่น ๆ อยู่ไม่ไกลตา หูแว่วได้รับฟังกระแสเสียงหวานของเธอเปิดฉากกล่าวถามไถ่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเป้อนหยาดเหงื่อไคลว่า: “ครูคะ คิดว่าไฟต์นี้หนูสู้ได้มั้ย” เธอเอ่ยปากถามเพื่อความมั่นใจ ก่อนจะได้ยินบุรุษอาวุโสปลายสายเอ่ยปากตอบรับคำกลับมาอย่างตรงไปตรงมาตามเนื้อผ้าว่า:

“สู้ได้สิ มวยหญิงภาคเหนือ ถ้าไม่นับพวกมืออาชีพที่ขยับขึ้นไปต่อยเวทีมาตรฐาน เธอสู้ได้ทุกคน”

ยามเมื่อทอฝันได้สดับตรับฟังคำวินิจฉัยเธอก็จัดการฉีกยิ้มกว้างจนดวงหน้าหวานพริ้งพราว พลอยทำให้มิตรสหายเพื่อนร่วมค่ายมวยอีกหลายชีวิตที่กำลังขะมักเขม้นซ้อมอยู่ละแวกใกล้เคียง พากันเปิดฉากเอ่ยปากพูดจาหยอกเย้ากระเซ้าแหย่เธอด้วยความเอ็นดู

สตรีรูปร่างระหงและมีดวงหน้าหวานหยดหยาดเช่นเธอ... ดำรงสถานะเป็นนักมวยอาชีพงั้นหรือ?

คำตอบคือใช่แล้ว... ทอฝันถือครองสิทธิ์เป็นนักมวยหญิงเจนสังเวียน ซ้ำร้ายหน้าประวัติศาสตร์และสถิติการชกที่ผันผ่านของเธอก็จัดอยู่ในขั้นเยี่ยมยอดเลอค่า ยามเมื่อก้าวเท้าขึ้นสู่ผืนผ้าใบสังเวียนจำนวนแปดครั้ง ผลลัพธ์คือเธอสามารถคว้าชัยชนะน็อกรวดมาได้ทั้งแปดไฟต์อย่างไร้รอยขีดข่วน ถือเป็นนักมวยหญิงดาวรุ่งดวงใหม่ที่น่าจับตามองในแวดวงกำปั้นหมัดมวยยุคนี้เป็นอย่างยิ่ง

เพียงทว่า... มิติของวงการมวยหญิงนั้นไม่ได้มีมนต์เสน่ห์ดึงดูดใจฝูงชนเหมือนกับมวยชาย ประชากรส่วนมากจึงไม่ได้ให้กระแสความสนใจอันใดมากมาย อีกทั้งสังเวียนเวทีที่จะเปิดโอกาสให้ขึ้นชกโชว์ฝีมือก็มีจำนวนน้อยแสนน้อยจำกัดจำเขี่ย เม็ดเงินค่าตัวเริ่มต้นก็สตาร์ทเพียงแค่หลักพันบาทเท่านั้น ทว่าสืบเนื่องจากพฤติกรรมชิ้นนี้สามารถยึดถือเป็นสัมมาชีพเสริมสร้างรายได้ได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ ย้อนความหลังไปในช่วงห้าปีก่อนหน้าหลังจากเสร็จสิ้นกระบวนการคลอดคิมหันต์ได้ไม่นาน เธอจึงเริ่มนำพาร่างระหงมาขยับกายฝึกซ้อมทรหดที่ค่ายมวยแห่งนี้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ขะมักเขม้นเคี่ยวกรำฝึกซ้อมอยู่เนิ่นนานเกือบสามปีเต็ม ทอฝันจึงได้รับอภิสิทธิ์ชนก้าวขึ้นสู่ผืนผ้าใบเปิดฉากชกจริงเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ทว่าใครจะคาดคิดล่ะว่าสตรีไร้เดียงสาในวันวานจะสามารถระเบิดฟอร์มคว้าชัยชนะน็อกมาได้แปดไฟต์รวดกระหน่ำ จากเม็ดเงินค่าตัวไม่กี่พันบาทในอดีต ในปัจจุบันขยับตัวเลขพุ่งทะยานขึ้นมาเกือบห้าหมื่นบาทต่อไฟต์แล้ว

ด้วยเหตุฉะนี้ เธอจึงบังเกิดความกระตือรือร้นและใส่ใจในอาชีพนี้เป็นอย่างยิ่ง ในทุกค่ำคืนหลังเสร็จสิ้นกระบวนการเลิกงานจากออฟฟิศหากไม่ใช่วันหยุดพักผ่อน เธอมักจะนำพาร่างของบุตรชายไปฝากฝังไว้ใต้ร่มเงาการดูแลของคุณป้าเพื่อนบ้านข้างเรือนเคียง เพื่อให้ตนเองได้มีโอกาสก้าวเท้าออกมาขะมักเขม้นซ้อมมวยภายในค่ายจนกระทั่งเวลาล่วงเลยเข้าสู่ดึกสงัด จึงค่อยพาร่างกายอันเหนื่อยล้ากลับไปนอนหลับพักผ่อน

กระทั่งหลายวันต่อมา... ห้วงเวลาแห่งการพิสูจน์ฝีมือก็เวียนมาบรรจบ

กำหนดการไฟต์ชกนัดสำคัญของทอฝันถูกจัดสรรขึ้นภายในสถานบันเทิงเริงรมย์แบบครบวงจรระดับหรูหราแห่งหนึ่งใจกลางตัวจังหวัด ซึ่งพิกัดสัมโมทนียสถานแห่งนี้จัดเป็นหมุดหมายยอดฮิตที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจากเหล่านักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ คิวการขึ้นสังเวียนของเธอถูกจัดสรรให้อยู่ในตารางคู่ที่สามตามลำดับ พลอยส่งผลให้สตรีสาวพอจะมีเวลาเหลือเฟือในการนั่งทำสมาธิ ควบคุมสติอารมณ์ และเตรียมเนื้อเตรียมตัวพันมือสวมอุปกรณ์ให้พร้อมสรรพ

นอกเหนือจากมิตรสหายและบุคลากรในค่ายมวยที่พากันยกโขยงมาคอยส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจแล้ว บรรดาเพื่อนร่วมงานบางรายในออฟฟิศที่ล่วงรู้ปูมหลังลึกซึ้งว่าเธอถือครองบทบาทเป็นนักมวยหญิง ก็ยังพากันสับฝ่าเท้าติดตามมาทัศนาดูการชกติดขอบสนามด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ ‘ฟง’ หัวหน้าแผนกธุรการหนุ่มรูปงามเงินหนารายนั้น

นับตั้งแต่วินาทีที่ชายหนุ่มล่วงรู้ปูมหลังว่าสตรีในดวงใจดำรงตนเป็นนักสู้เจนสังเวียน ตัวเขาก็ไม่เคยพลาดโอกาสแม้สักครั้งเดียวที่จะพาเรือนร่างมาสถิตปักหลัก คอยส่งแรงใจช่วยบริหารเสน่ห์แบบชิดติดขอบเวทีผืนผ้าใบเสมอมา

ทัศนียภาพโดยรอบจัดเป็นโถงอาคารมหึมาอันกว้างขวาง บริเวณกึ่งกลางตระหง่านไว้ด้วยเวทีผืนผ้าใบยกพื้นสูงตามมาตรฐาน ในส่วนของอัฒจันทร์คูหาที่นั่งสำหรับผู้ชมสามารถรองรับดัชนีประชากรได้มากกว่าพันชีวิตเลยทีเดียว

ผันผ่านไปไม่นาน... ก็ถึงกำหนดการคิวขึ้นชกของทอฝัน

ในจังหวะที่เรียวขาคู่สวยกำลังสับฝ่าเท้าก้าวเดินออกจากห้องเก็บตัวนักกีฬา ฟงก็รีบเร่งฝีเท้าขยับกายเข้ามาดักรอพบหน้าเธอทันควัน ชายหนุ่มจัดการขยิบตาพราวเสน่ห์ส่งมอบให้พลันเอ่ยปากส่งกระแสเสียงนุ่มอารมณ์ให้กำลังใจว่า: "ไฟต์ติ้ง"

ทว่า... หญิงสาวหาได้นำพากับพฤติกรรมบริหารเสน่ห์ของหัวหน้าแผนกหนุ่มไม่ เธอทำเพียงแค่พยักหน้าเรียบเฉยพลันส่งรอยยิ้มบางเบาตามมารยาทกลับไปเล็กน้อย ก่อนจะจัดการก้าวเท้าขึ้นสู่สังเวียนผืนผ้าใบ โดยมีเจ้าหน้าที่เทรนเนอร์ประจำค่ายมวยใช้มือและเท้าช่วยออกแรงถ่างเส้นเชือกกั้นเวทีออกกว้าง เพื่อเปิดทางให้เรือนร่างระหงมุดผ่านเข้าสู่สมรภูมิ

กระแสเสียงทุ้มต่ำของผู้บรรยายรายการแผดระเบิดก้องกังวานผ่านเครื่องขยายเสียง บุคคลผู้ดำรงสถานะเป็นคู่ชกของเธอในไฟต์นี้คือนักสู้สตรีชาวต่างชาติสรีระสูงใหญ่องอาจ ประวัติศาสตร์และทำเนียบการชกที่ผ่านมาของแม่สาวรายนี้ก็นับว่าเยี่ยมยอดไร้เทียมทาน พลอยส่งผลให้อัตราต่อรองเม็ดเงินของเหล่าเซียนพนันขันต่อพากันเทน้ำหนักไหลบ่าไปฝั่งแม่สาวตาน้ำข้าวอย่างท่วมท้น ขนาดยังไม่ทันจะเปิดฉากออกหมัด มวลผู้ชมรอบสังเวียนต่างก็พากันส่งเสียงโห่ฮาป่าลั่นราวกับผึ้งแตกรัง

แว่ว ๆ ได้ยินกระแสเสียงตะโกนแทรกซอนมาจากกลุ่มสิงห์สนามข้างเวทีว่า...

“น้องสาว อย่าเอาหน้าสวยๆ ไปเสี่ยงเสียโฉมเลย ถ้ามาอยู่กับพี่ รับรองมีกินมีใช้ ไม่ปล่อยให้ลำบากเจ็บเนื้อเจ็บตัว”

“...”

แน่นอนที่สุดว่า ถ้อยคำแทะโลมไร้ราคาเหล่านั้นมิอาจแทรกซึมเข้าสู่โสตประสาทของทอฝันได้เลยแม้แต่น้อยกระผีกเดียว นั่นเพราะในเวลานี้ระบบสมาธิและจิตวิญญาณของเธอจัดระเบียบจดจ่ออยู่กับสัญญาณระฆังเริ่มการแข่งขันที่กำลังจะแผดเสียงดังขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าต่างหาก

ทันทีที่บุคลากรกรรมการสับมือให้สัญญาณเริ่มชก... แม่ฝรั่งร่างยักษ์ผู้พกพาความมั่นใจล้นกระเป๋าก็จัดการวาดวงแข้งขวาซัดสาดเข้าใส่เป้าหมายทันควัน ทอฝันไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหลบหนีทว่าเธอเลือกที่จะยกเรียวขาซ้ายขึ้นมาตั้งการ์ดกางกั้นบล็อกแรงกระแทกไว้มั่น ท่วงท่าการเยื้องกรายแสดงออกของเธอดูดำรงตนชิลล์เรียบง่ายมาก แตกต่างตรงกันข้ามกับกระแสเสียงเนื้อและกระดูกกระทบกันปะทะดังลั่นสนั่นหวั่นไหว จนประชากรข้างรันเวย์เวทีถึงกับต้องแสดงสีหน้าเหยเกระคนเสียวไส้แทน

แม่สาวตาน้ำข้าวออกแรงหวดแข้งหนักหน่วงทรงพลังขนาดนี้ ต่อให้ดำรงสถานะเป็นบุรุษอกสามศอกผู้ทรหด หากพลาดท่าโดนอัดเข้าจุดสำคัญย่อมต้องมีหวังล้มพับลงไปนอนชักดิ้นชักงอบนพื้นเป็นแน่

ผันผ่านไปไม่นาน กระแสเสียงระฆังส่งสัญญาณบอกกำหนดการยกที่หนึ่งก็สิ้นสุดลง ทอฝันสับฝ่าเท้าก้าวเดินย้อนกลับเข้าสู่มุมพักผ่อนของตนพร้อมกับมวลหยาดเหงื่อไคลที่ไหลรินย้อยลงมาตามแนวโครงหน้า สวมเสื้อกล้ามรัดรูปโทนสีดำทมิฬเนื้อดีของเธอในเวลานี้เปียกชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ ส่งผลให้ปทุมถันอวบอิ่มอูมตูมตั้งชูชันที่แม้จะถูกผ้ารัดอกพันธนาการไว้แน่นหนาปานใด ทว่าก็ยังคงทัศนามองออกได้อย่างเด่นชัดว่ากำลังสะท้านไหวขึ้นลงตามแรงหอบหายใจเข้าออกด้วยความเหนื่อยล้า

ในทางตรงกันข้าม... ณ พิกัดพ้นผ่านห่างไกลจากเส้นทางเดินมุ่งหน้าสู่ประตูบันไดทางออกฉุกเฉิน บริเวณมุมอับสายตาชิ้นหนึ่งของกลุ่มคูหาผู้ชม ปรากฏเรือนร่างปริศนาของบุรุษหนุ่มทรนงรายหนึ่งกำลังยืนกอดอกนิ่ง ข้าวกายของเขาตระหง่านไว้ด้วยร่างท้วมของผู้ติดตามคนสนิทที่เปิดฉากขยับปากเอ่ยถ้อยคำแสดงความเห็นขึ้นมาสั่น ๆ ว่า:

“เอ่อ บอสครับ ผมว่านี่ไม่น่าจะใช่คุณฝันนะ ผมว่าบอสคงจำผิดคน”

“...”

เหมันต์สดับรับฟังกระแสความเห็นลอยลมของลูกน้องคนสนิทพลันทำเพียงแค่ยืนสงบนิ่งประดุจรูปสลักไร้ชีวิต เขาไม่ได้ขยับริมฝีปากเอื้อนเอ่ยถ้อยคำโต้ตอบสิ่งใดออกมา ซ้ำร้ายนัยน์ตาคมกริบยังคงทอดจับจ้องนิ่งแน่วแน่ไปยังร่างของสตรีสาวบนสังเวียนผืนผ้าใบอย่างไม่ลดละ ภายในส่วนลึกของมโนสำนึกอุบัติกระแสคำถามทับซ้อนครั้งแล้วครั้งเล่า แอบนึกสงสัยระคนเคลือบแคลงเหลือเกินว่า ตลอดหน้าประวัติศาสตร์หกปีเต็มที่ขาดการติดต่อผันผ่าน... เธอใช้ชีวิตผ่านพ้นวิกฤตการณ์มาในทิศทางใดกันแน่?

ภาพที่ปรากฏนี้ช่างห่างไกลและไม่ละม้ายคล้ายคลึงกับทอฝันในอดีตที่เขาเคยรู้จักมักจี่เลยสักกระผีกเดียว ในคูหาความทรงจำส่วนลึก เขาจำหลักได้แม่นยำว่าเธอเป็นสตรีที่เรียบร้อย อ่อนหวาน และนุ่มนวลเพียงใด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่เนื้อตัวสั่นเทาหอบหายใจสะท้านอยู่ใต้ร่างอันทรงพลังของเขา... เธอก็ช่างดำรงตนเหมือนกับลูกแมวน้อยเชื่อง ๆ ตัวหนึ่งดี ๆ นี่เอง

ในระหว่างที่จิตวิญญาณของอสูรกายหนุ่มกำลังดำดิ่งตกอยู่ในห้วงภวังค์ความคิด กระแสเสียงระฆังส่งสัญญาณเปิดฉากในยกที่สองก็แผดเสียงดังลั่นแทรกขัดจังหวะทันควัน

เหมันต์ปัดสายตาทัศนามองเห็นภาพของทอฝันที่กำลังถูกแม่สาวคู่ชกตาน้ำข้าวเปิดฉากไล่ตะบันหมัดอัดกระแทกจนต้องถอยร่นสับฝ่าเท้าหนีไปติดมุมสังเวียน วินาทีนั้นระบบหัวใจของชายหนุ่มพลันบังเกิดกระแสความรู้สึกเจ็บแปลบแล่นพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ทว่าตัดสลับกับฝูงผู้ชมรายอื่น ๆ โดยรอบกลับพากันส่งเสียงเฮลั่นแสดงความสะใจ ยิ่งพวกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติยามเมื่อทัศนาเห็นวิกฤตการณ์จวนเจียนจะเกิดผลลัพธ์ได้เสียเชิงพนัน พวกมันก็ยิ่งพากันตะโกนโห่ร้องอื้ออึง ออกคำสั่งสั่งการให้แม่ฝรั่งตาน้ำข้าวเร่งระเบิดฟอร์มไล่อัดตะบันหมัดเข้าใส่ ห้ามปล่อยให้อีกฝ่ายได้มีโอกาสถอยหนีโยกย้ายร่างออกจากมุมอับเด็ดขาด

วิกฤตการณ์ตรงหน้าจัดเป็นพายุหมัดชุดใหญ่อันน่าครั่นคร้าม ทอฝันในเวลานี้มีอาการโงนเงนไปมาละม้ายคล้ายคลึงกับคนเมาหมัด ดวงหน้าหวานเลอค่าภายใต้ท่อนแขนเรียวที่ยกขึ้นมากางกั้นตั้งการ์ดป้องกันตัว ถูกแรงปะทะจากหมัดอัดกระแทกจนเริ่มปรากฏรอยฟกช้ำบวมแดง ในระหว่างที่ดัชนีประชากรโดยรอบต่างพากันคาดเดาปูมหลังไปในทิศทางเดียวกันว่า สตรีสาวรายนี้จะสามารถทนทายาดรับแรงกระแทกได้อีกกี่หมัดถึงจะล้มพับลงไปกองกับพื้นเปิดทางให้กรรมการนับถอยหลัง ทว่าใครจะคาดคิดล่ะว่า สตรีสาวพลันออกแรงบิดฝ่าเท้าคราหนึ่งหมุนเรือนร่างระหงเบี่ยงตัวหลบวูบออกจากมุมอับได้อย่างเหนือชั้น

เธอเริ่มเปิดฉากออกสเต็ปฝีเท้าสับถอยหลังไถลตัวไปตามแนวเส้นเชือกกั้นเวทีเพื่อหลบหลีกหนีเอาตัวรอดจากการปะทะ ควบคู่ไปกับการปล่อยหมัดแย็บสั้น ๆ สวนกลับไปสองสามทีเพื่อรบกวนจังหวะ

แม่ฝรั่งสาวตาน้ำข้าวมีหรือที่จะยอมปล่อยให้อภิสิทธิ์และโอกาสทองหลุดลอยมือไปง่าย ๆ ...

เธอจัดการพุ่งทะยานเรือนร่างตามติดไปทันควัน พร้อมกับรัวระเบิดพายุหมัดชุดใหญ่เข้าใส่หวังปิดบัญชีเผด็จศึกในทันที ในจังหวะวิกฤตการณ์ชิ้นนั้น... เหมันต์มิอาจทนทัศนามองดูภาพเหตุการณ์แสนทารุณตรงหน้าได้อีกต่อไป ในใจของอสูรกายหนุ่มแทบอยากจะกระโดดร่างทะยานขึ้นสู่เวทีผืนผ้าใบเพื่อสั่งระงับและหยุดยั้งกระบวนการทารุณสตรีชิ้นนี้เสียให้รู้แล้วรู้รอด

ภายในระบบจิตใจรุ่มร้อนแผดเผาไปด้วยกระแสโทสะและห่วงใย เพราะภาพที่ประจักษ์แก่สายตาในเวลานี้ มันไม่ได้ต่างอะไรไปจากการลงมือเชือดเฉือนเนื้อหนังมังสาของเขาให้ออกจากร่างทีละชิ้นเลยแม้แต่น้อย ด้วยเหตุฉะนี้ ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลจึงไม่คิดจะรีรอช้าขยับกายอีกต่อไป เขาจัดการสับฝ่าเท้าก้าวเดินตรงดิ่งมุ่งหน้าไปข้างสังเวียนพลันเอื้อมฝ่ามือไปหยิบฉวยผ้าขาวเนื้อดี หวังจะโยนมันขึ้นไปบนเวทีเพื่อส่งสัญญาณให้บุคลากรกรรมการสั่งยุติการชกโดยทันที

เพียงทว่า... เหตุการณ์ไม่คาดฝันอันเหนือความคาดหมายของประชากรทั้งสนามพลันอุบัติขึ้นกระทันหัน!

ในจังหวะคูหาเวลาที่เหมันต์กำลังยื้อแย่งผ้าขาวมาจากอุ้งมือของเทรนเนอร์ประจำค่ายมวยรายหนึ่ง ยามเมื่อเขาช้อนสายตาขึ้นทัศนามองภาพเหตุการณ์บนเวทีผืนผ้าใบ... ก็ประจักษ์ชัดเห็นร่างของทอฝัน ในระหว่างที่เหมันต์เห็นเธอขับเคลื่อนสับถอยหลังหนีการไล่ล่า จู่ ๆ สตรีสาวก็จัดการเอี้ยวตัวตวัดวาดวงแข้งขวาขึ้นสูงซัดสาดเข้าใส่ก้านคอของแม่สาวต่างชาติคู่ชกเข้าอย่างจังแผดเสียงปะทะดัง ‘ป้าบ!’ ครั้งเดียวเน้น ๆ เนื้อ ๆ ส่งผลให้ร่างยักษ์ของแม่สาวตาน้ำข้าวถึงกับบังเกิดอาการวูบดับหลับกลางอากาศ หัวทิ่มคะมำร่วงหล่นลงมาสถิตปักหลักอยู่ข้างเวทีในสภาพสลบไสลไม่ได้สติทันทีอย่างน่าอัศจรรย์!