บทที่ 103 ตอนที่ 103

“ถึงแล้วครับ”

ชรัมภ์บอก เมื่อรถจอดสนิท กังวานเสียงของเขาช่วยฉุดอัญชันออกมาจากอาการเหม่อลอย เมื่อนั้นมือเรียวจึงค่อยๆเอื้อมเปิดประตู ก้าวช้าๆออกมาจากรถ ลักษณะท่าทางของเธอดูอ่อนล้า อิดโรยอย่างเห็นได้ชัด

แม้ว่าวันนี้…จิตใจของอัญชันจะดีขึ้นมาก หากเปรียบกับวันแรกที่เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟาย ปริ่มปานว่าจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ