บทที่ 4 ตอนที่ 4
ราเชนทร์ขยับออกมาจากผนัง
พยายามสลัดอารมณ์วูบวาบทิ้งไป ทั้งที่ตื่นเต้นตกใจ เหงื่อยังซึมชุ่มอยู่ในอุ้งมือทั้งสองข้าง เม็ดเหงื่อผุดพราวทั่วหน้าผาก
อยาก… เขาอยากสุดๆ
อีกสัปดาห์ต่อมา
ก้องภพกับคนงานก่อสร้างอีกเจ็ดคนเดินทางไปทำงานที่เชียงใหม่ตั้งแต่เช้าตรู่
ราเชนทร์เดินทางมาถึงบ้านของลูกชายในตอนบ่าย
“พ่อเชนทร์อยากนอนห้องไหนคะ… ข้างบนหรือข้างล่าง”
ปานวาดถามพ่อสามี บ้านหลังนี้กว้างขวาง มีหลายห้อง ชั้นบนมีสองห้องนอนหนึ่งห้องน้ำ อีกห้องอยู่ชั้นล่าง ติดกับห้องรับแขกและครัวที่อยู่ด้านหลัง
“ข้างบนก็ได้… ห้องที่พ่อเคยนอนก็โอเคนะ”
ราเชนทร์หมายถึงห้องนอนที่อยู่ติดกับห้องของปานวาด
จะมีเหตุผลอื่นใดที่เขาเลือกห้องนี้?
ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะว่าห้องมีรูรั่วที่ข้างฝาผนัง ‘รู’ เล็กๆ ที่ทำให้ราเชนทร์รู้เห็นความเป็นไปของเรื่องบนเตียงระหว่างลูกชายกับสะใภ้แสนสวยคนนี้
ตอนเย็น
อีกสามวันต่อมา ที่หน้าบ้านหลังใหญ่ เสียงจอบปักลงดินดังเป็นจังหวะกระแทกปั่กๆ ตามมือจ้วงขุดของราเชนทร์
ด้วยความที่เขาเป็นคนขยันมาก จึงไม่ชอบมาอยู่ว่างๆ ระหว่างอยู่บ้านลูกชายเขาจึงหางานทำตลอดเพื่อไม่ให้ตัวเองว่างและเป็นการออกกำลังกายไปในตัว
ทุกเช้าทุกเย็นราเชนทร์จะวิ่งออกกำลังกาย ตอนบ่ายๆ ก็หาเรื่องซ่อมแซมนั่นนี่ไปตามประสาผู้ชายที่ชอบงานช่าง เย็นๆ ก็รดน้ำต้นไม้
“พ่อเชนทร์จ๋า… ข้าวเย็นเสร็จแล้วนะจ๊ะ”
เสียงใสดังออกมาจากเทอเรสหน้าบ้าน
สะใภ้ที่เพิ่งวางมือจากการทำกับข้าวอยู่ในครัว รีบเดินออกมาเรียกพ่อสามีสุดหล่อล่ำ
“จ้ะ… อีกนิดเดียวพ่อจะเสร็จแล้ว”
ดินสีดำถูกขุดขึ้นมาจากหลุมขนาดย่อม กว้างพอปลูกต้นมะม่วงที่ตั้งเรียงรายอยู่ริมรั้ว ราเชนทร์อยากให้บ้านของลูกชายร่มรื่น
“น้ำเย็นจ้ะ… ”
ปานวาดเอาน้ำมาให้
“ขอบใจจ้ะ… ”
พ่อผัวสุดหล่อล่ำหันมายกหลังมือขึ้นปาดสายเหงื่อรินไหลลงมาเป็นสายข้างขมับ พลันสายตาปะทะเข้ากับทรวงอกอวบคัดของแม่ลูกอ่อน หัวนมดันตุงขึ้นมาจากเสื้อคอกระเช้าตัวบาง เห็นคราบน้ำนมเป็นวงชื้นบอกตำแหน่งของจุกหัวนมสองข้าง ทำเอาราเชนทร์แอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก
“เหนื่อยไหมคะ... ”
“ไม่เหนื่อยจ้ะ… ปลูกต้นไม้แค่นี้เอง”
พ่อผัวตอบขณะยกหลังมือขึ้นปาดเม็ดเหงื่อผุดพราวทั่วเนินหน้าผากกว้าง รับกับคิ้วและกรอบดวงตาคมกริบ
“ดูท่าทางพ่อเชนทร์แข็งแรงจัง”
หญิงสาวชมพ่อผัว
แอบมองร่างกายท่อนบนที่กำยำไปด้วยมัดกล้าม แขนใหญ่ ไหล่กว้าง แผงอกนูนขึ้นมาชัด มีเส้นขนสีดำเป็นแพปกคลุมสุดเซ็กซี่
ที่ปานวาดเห็นก็เพราะว่าราเชนทร์ไม่ได้สวมเสื้อ ช่วงล่างนุ่งกางเกงขาก๊วยเพียงตัวเดียว
แม้ว่าที่ผ่านมา ราเชนทร์จะทำงานหนักอยู่แต่ในสวนที่ต่างจังหวัดมานาน หากแต่งานหนัก ก็ไม่ได้ลดทอนความหล่อเหลาและออร่าสะดุดตาของผู้ชายมากเสน่ห์คนนี้
ตอนกลางคืน
สามทุ่มกว่าๆ ราเชนทร์ยังไม่ง่วง จึงลงมานั่งทอดอารมณ์ดื่มเบียร์ เชียร์ฟุตบอลอยู่คนเดียวที่หน้าโซฟาในห้องรับแขกชั้นล่างของบ้าน
“พ่อเชนทร์ยังไม่ง่วงหรือคะ”
ปานวาดเดินลงบันไดมาจากห้องนอนที่อยู่ชั้นสองของบ้าน เห็นราเชนทร์ยังไม่นอน จึงเดินเข้ามาถาม
“พ่อยังไม่ง่วง… ปานล่ะ ยังไม่นอนอีกหรือ”
ราเชนทร์หันมามองสะใภ้ สะดุดตากับเรือนร่างรัดรึง สองเต้าอวบคัดของแม่ลูกอ่อนตึงเต็มอยู่ในเสื้อคอกระเช้า
“รู้สึกปวดนมค่ะ… ”
คนนมคัดบอกไปตามความจริง วันนี้ลูกของหล่อนกินนมน้อยกว่าทุกวัน ที่ต้องลงมาจากห้องนอนก็เพราะว่าจะลงมาเอาที่ปั๊มน้ำนมที่วางไว้ในตะกร้าหวายบนโต๊ะใกล้โซฟาที่พ่อสามีกำลังนั่งดูทีวี
“แล้วปกติปานทำยังไงตอนนมคัด”
ราเชนทร์แกล้งทำเป็นสงสัย ทั้งที่พอจะรู้
ปานวาดก้าวเข้ามาทรุดร่างลงนั่งบนเก้าอี้อีกตัวที่ยังว่าง ดูท่าทางราเชนทร์คงอยากหาเพื่อนคุย
“ใช้ที่ปั๊มนมดูดน้ำนมใส่ขวดแช่ตู้เย็นไว้ให้ลูกค่ะ… แต่บางครั้งก็ต้องปั๊มทิ้ง”
“โอ้ว… น่าเสียดายถ้าจะต้องทิ้ง”
ราเชนทร์เผลอมองทรวงอกของสะใภ้ เห็นรอยชื้นเป็นวงที่จุกหัวนมสองข้าง แทงตุงขึ้นมาจากเสื้อคอกระเช้าตัวบางจนเห็นได้ชัด
ปานวาดมองหาที่ปั๊มน้ำนม แต่หาไม่เจอ เมื่อตอนเที่ยงยังเห็นอยู่ในตะกร้า ครั้นเมื่อลงมาดูก็พบว่ามันหายไป
“พ่อเชนทร์เห็นที่ปั๊มน้ำนมไหมคะ”
หญิงสาวถามเพราะตอนนี้ในบ้านมีแค่หล่อนกับเขาเท่านั้น
“ไม่เห็น… ”
พ่อสามีเจ้าเล่ห์ส่ายหน้า ทั้งที่ตัวเองนั่นแหละที่หยิบเอาที่ปั๊มน้ำนมมาเล่น ลองบีบไปบีบมา เอามาดมกลิ่นคราบคาวน้ำนม ก่อนจะซ่อนเอาไว้หลังโซฟา ทำให้ปานวาดหาไม่เจอ
“แย่จัง… นมกำลังคัดมากเสียด้วย”
สะใภ้บ่นพึมพำ ราเชนทร์มองสองเต้าอวบคัดแล้วกระดกเบียร์ลงคอเสียงดังเอื๊อก
“เอ่อ… ถ้าปานไม่รังเกียจ ให้พ่อช่วยปั๊มนมให้นะ… .ให้พ่อดูดน้ำนมออกเสียบ้าง หนูจะได้สบายเนื้อสบายตัว”
