บทที่ 67 ตอนที่ 67

ชรัมภ์อดนึกในใจไม่ได้ว่า ‘ดาหลาจะไม่เป็นสุขได้อย่างไร’ เพราะตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา เขาทำให้ลูกสาวนายพล ได้พบพานกับความสุขครั้งแล้วครั้งเล่า จนร่างบางละมุนหลับพับลงในอ้อมแขนของเขาเพราะความอิดล้าโรยแรงจากการร่วมรัก

“ถ้าเมื่อไรที่พ่อเลี้ยงชรัมภ์เอาใจใส่ดูแลลูกได้ไม่ดี…โทรไปบอกพ่อนะ”

นายพลวสันต์กำชั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ