บทที่ 72 ตอนที่ 72

“น้ำเย็นค่ะ”

ราตรีเอ่ยพลางรินน้ำเย็นลงแก้ว แล้วยื่นให้ด้วยรอยยิ้มเยาะ

“ขอบคุณค่ะ”

ดาหลาเอื้อมไปรับน้ำเย็นมาจากมือของราตรีด้วยมือซึ่งสั่นน้อยๆ จ้องมองใบหน้านั้นด้วยสายตาสับสนว่าควรจะมองอย่าง ‘มิตร’ หรือ ‘ศัตรูหัวใจ’

ครู่สั้นๆ ราตรีหันกลับไปที่ตู้เย็น ระหว่างรอว่าดาหลากำลังจะถามอะไรจากเธออีกไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ