บทที่ 86 ตอนที่ 86

“สวัสดีค่ะพ่อ”

“อ้าว…ยัยหนูเองหรอกหรือ ดึกดื่นป่านนี้ยังไม่นอนอีกรึลูก?”

เสียงทุ้มกังวาน อุทานด้วยความแปลกใจ ถามกลับมาด้วยความเป็นห่วง ขณะที่ดวงตาคมเคลือบมองนาฬิกาที่

แขวนเอาไว้ข้างฝาผนังห้อง

อาการที่ดาหลาพยายามกักกลั้นเสียงสะอึกสะอื้นเอาไว้ในลำคอ เพื่อให้น้ำเสียงสนทนาฟังดูเป็นปกติ ยิ่งทำให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ