บทที่ 17 Dandelions

"หวานครับ"

"หวาน"

"ตาหวาน สัญญาไม่โอเคเหรอครับ"

ตาหวานสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงเรียกที่คุ้นเคย เธอจะบ้าตายนี่เธอฝันเรื่องนั้นจนเอามาคิดหมกมุ่นขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย อายจังเลย อายมากเลย ตาหวานเหลือบมองเตมินทร์ที่มองเธอมาด้วยสายตาเป็นห่วง เขายังคงนั่งอยู่ที่เดิม ที่เก้าอี้ตัวเดิมในห้องทำงานของเขาโดยมีเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ