บทที่ 25 เข้าใจ

ทุกคำพูดของคะน้าที่เดินจากไปแล้ว ทุกคนได้ยินมันอย่างชัดเจนโดยเฉพาะตาหวานที่ยืนอยู่ไม่ไกล สายตาของคะน้าที่มองเธอมาอย่างเหยียดหยามมันทำให้เธอรู้สึกใจสั่นเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าเวลานี้เธอควรพูด หรือทำอะไร ทุกอย่างมันสตั้นไปหมด เหมือนกับสิ่งรอบข้างวูบไหวไปตามปกติมีเพียงแต่เธอที่ยืนนิ่งอยู่กับที่และคำพูดขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ