บทที่ 47 สิ้นสุดสักที

หลายวันต่อมา

ครืด~ ครืด~ ครืด~

โทรศัพท์มือถือของเตมินทร์ดังขึ้นมาในตอนที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ที่บริษัท เขาเพิ่งจะประชุมเสร็จ แล้วมีประชุมอีกทีก็รอบบ่ายตอนนี้เขาเลยอยากจะพักสายตาสักหน่อยแต่ก็ยังไม่วายมีคนโทรมาหาเขาจนได้ แน่นอนว่าไม่ใช่ตาหวานแน่ๆ เพราะตาหวานรู้ว่าเขามีประชุมเธอจะไม่เธอมากวนเขาเด็ดขาด ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ