บทที่ 68 หนูต้องปลอดภัย

ตาหวานล้มลงพื้นเมื่อถูกคะน้ายิงในนัดที่สอง เธอไม่มีโอกาสได้พูดอะไรเลยแม้แต่น้อย และร่วงลงไปในทันทีโดยที่ใครก็คว้าตัวเธอเอาไว้ไม่ทัน

"หึ ตายได้ก็ดี"

"น้า!" เตมินทร์หันไปมองคะน้าก่อนจะลั่นไกยิงเธอโดยไม่สนใจอะไรอีกแล้ว หลังจากนั้นก็รีบวิ่งไปประคองร่างบางของตาหวานขึ้นมา มือหนาลูบหน้าท้องนูนของเธอ เขาหลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ