บทที่ 30 ตัวจริงหรือเปล่า [NC]

สองมือเล็กกำกำปั้นแน่นทุบอกแกร่งของคนพี่ระรัวมาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว เธอโมโห โมโหที่เขาทิ้งเธอไป โมโหที่เขาจำเธอได้แล้วไม่ยอมบอกเธอ โมโหที่ปล่อยให้เธอเข้าใจผิด และโมโหที่ปล่อยให้เธออยู่คนเดียว เธอทุบเขาไปเช็ดน้ำตาไป พอเขาจะเช็ดให้เธอก็ปัดออก

"อึก… คนใจร้าย"

ตุบ!

"คนหลอกลวง"

ตุบ!

"คนนิสัยไม่ดี อึก…"

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ