บทที่ 35 ขาดสติ

พอใจขยับตัวเข้าไปใกล้ แต่ยังไม่ทันที่จะได้หย่อนสะโพกลงนั่งก็ถูกแขนแข็งแรงตวัดรอบเอว รั้งให้เธอนั่งลงที่ตักแกร่งของเขาแทน เธอรีบมองซ้ายมองขวา เพราะกลัวว่าจะมีคนที่อยู่แถวๆ นี้มาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดีเอาได้ เธอเป็นลูกน้อง เขาเป็นเจ้านาย ทั้งยังเป็นเพื่อนผู้อำนวยการ และที่สำคัญเธอกับเขา เราไม่ได้เป็นอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ