บทที่ 23 บทที่ 5.3 เรียกพี่ว่า...พารัก

“ก็ได้ๆ ค่ะ หนูยอมคุณแล้วพี่พารัก” แค่ขบติ่งหูยังขนลุกขนชันไปหมดแล้ว เอาวะให้เรียกพี่ก็เรียกแล้วกันไม่ได้ยากเลย ก็แค่เขินๆ ไม่ค่อยชินเท่านั้นเอง   

พารักยกยิ้มพึงพอใจ สุดท้ายแม่เอื้องเหนือคนงามก็โอนอ่อนยอมให้เขาจนได้

“ดีมากค่ะ ต่อไปเรียกพี่ว่า...พี่พารักนะคะเข้าใจไหม” ถ้อยคำแสนอ่อนหวานชวนให้หัวใจเ...