บทที่ 4 บทที่ 1 ของขวัญ

“อ๊ะ ! เจ็บค่ะ ปละ...ปล่อยหนูไปเถอะนะ” ไม่รู้ครั้งที่เท่าไรที่ร้องบอกออกไปแบบนี้ แต่ดูเหมือนคนบนร่างที่ห้อตะบึงส่งแรงสวาทเข้าใส่ตัวเธอ จะไม่ได้ยินหรือหูเขาดับไปแล้วก็ไม่ทราบ

กรรณาภรณ์ไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นอะไร อยู่ๆ ร่างกายก็ผิดปกติรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งกาย โดยเฉพาะตรงจุดสงวนของวัยสาว เฝ้าคิดว่ามีตอนไหนบ้างที่เผลอกินอะไรเข้าไป แต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ออก ตอนนี้คิดออกอย่างเดียว คือสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่นี้ จิตใต้สำนึกบอกเธอให้ต่อต้าน หากแต่ความต้องการทางกายที่มีมากล้นกลับสั่งให้เธอยอมรับบทสวาทอันบาดจิต ที่กำลังได้รับจากชายบนร่าง

ผู้ชายที่สาวๆ พากันคลั่งไคล้อยากจะได้ใคร่รักในตัวเขาเหลือเกิน นั่นก็คือพ่อเลี้ยงพารัก

พ่อเลี้ยงหนุ่มห่มสะโพกพาตัวตนเข้าสู่ความอ่อนนุ่มของสาวน้อยใต้ร่าง ภายหลังที่ได้ชำแรกฝากฝังกายแกร่งกร้าวเข้าภายในความสาวของเธอ บุกตะลุยกระชากเยื่อพรหมจรรย์จนฉีกขาด ก็แทบสร่างเมา ตอนเข้ามาในห้องนอนที่เรือนหลังเล็ก ไอ้พวกเพื่อนบ้ามันเตรียมของขวัญไว้รอเซอร์ไพรส์ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าของขวัญที่ว่าคือผู้หญิง

ต่อเมื่อได้รู้แน่แล้วว่าของขวัญเป็นสาวบริสุทธิ์ก็ตกตะลึงไม่น้อย พอๆ กับแม่สาวใต้ร่างที่กรีดร้องจนแก้วหูเขาแทบแตก อารามตกใจจึงเปิดไฟที่หัวเตียง นั่นเองจึงได้เห็นหน้ากันชัดๆ ที่แท้ก็เป็นแม่กวางสาวตัวนั้นนี่เอง ที่สงสัยคือเจ้าหล่อนเข้ามานอนอยู่ในห้องนี้ได้ยังไง รู้ๆ กันอยู่แล้วว่าผู้หญิงที่พวกเพื่อนจัดหามาเป็นเด็กเอนเตอร์เทนเนอร์ ที่รับงานนอนกับแขกด้วย แม้ว่าจะไม่ได้ใช้บริการพวกเด็กเอ็นวีฯ บ่อย แต่ก็พอรู้มาบ้าง สาวๆ พวกนี้เรื่องบนเตียงต้องผ่านมาจนเชี่ยวชาญอยู่แล้ว

“เจ็บนิดเดียว ทนอีกนิด” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงนั้นชวนให้สาวเจ้าสยิวหวิวไหวได้อีก กระนั้นน้ำตาก็รินไหลไม่หยุด ยังคงไหลอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ที่รู้แน่แล้วว่าทุกอย่างสายไป เธอถูกพร่าผลาญพรหมจรรย์ ไม่ได้อยากตกอยู่ในสภาพแบบนี้เลย ไม่เคยอาจเอื้อมคิดใฝ่สูงทะเยอทะยานอยากเป็นเมียพ่อเลี้ยง ทุกอย่างมันผิดพลาดไปหมด จบจากตรงนี้จะเป็นยังไงต่อไปก็สุดจะคาดเดา

“ไม่ค่ะ ไม่เอา พอทีค่ะหนูเจ็บ” กรรณาภรณ์ร้องบอกหวังให้เขาหยุด แต่เธอคิดผิดเพราะเขาไม่หยุด

กลับห้อตะบึงหวดสะโพกเข้าใส่อย่างไม่หยุดหย่อน จนเธอร้องวี้ด “เจ็บก็ต้องทน ใครใช้ให้เธอเป็นแฟนไอ้เพื่อนเลวของฉัน” อยู่ๆ เขาก็พูดเรื่องที่เธอต้องนิ่วหน้าด้วยความไม่เข้าใจ ใครกันเพื่อนเขา แล้วเกี่ยวอะไรกับเธอมิทราบ พารักก้มหน้าลงจูบริมฝีปากอวบอิ่มที่บวมเจ่อเพราะถูกจูบดูดดึงอย่างหนักหน่วงก่อนหน้านี้ ทรวงงามอวบอัดถูกมือหนาข้างหนึ่งบีบคลึงเคล้นอย่างมันเขี้ยวและกลัดมัน

หน่อเนื้ออันแข็งขึงจากกายบุรุษที่ชำแรกเข้าออก อีกทั้งริมฝีปากร้อนผ่าวที่กดนาบไปตามนวลเนื้องามอล่องฉ่อง เปลี่ยนเสียงร้องห้ามปรามในคราแรก ให้สาวน้อยที่ไม่ประสากับเรื่องกามกามา ส่งเรียวแขนขึ้นโอบกอดรอบแผ่นหลังกว้าง ที่ฉ่ำชื้นไปด้วยเหงื่อ ฝ่ามือนุ่มวางทาบลงบนหนั่นเนื้อกำยำ ลูบไล้ไปทั่วผิวเนื้อแกร่งบนแผ่นหลังของพ่อเลี้ยงพารัก

เสียงร้องครางหวาน อีกทั้งความไม่ประสาของสาวน้อย สร้างความฮึกเหิมและเอื้อเอ็นดูให้กับพ่อเลี้ยงหนุ่มไม่น้อย รู้สึกดีกับการเมกเลิฟครั้งนี้มากๆ แม้จะผิดจากที่ตั้งใจเอาไว้เยอะ เรียกว่าข้ามช็อตมามีอะไรกับเธอจนเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด ก็ดีที่เรื่องทุกอย่างเร็วขึ้น  

แม่กวางน้อยวิ่งเข้าสู่กรงเล็บของราชสีห์อย่างเขาเอง โดยที่ไม่ต้องไปไล่ต้อนให้เหนื่อย ให้เปลืองแรง ส่วนเรื่องที่ว่าผิดฝาผิดตัว เจ้าหล่อนเข้ามานอนอยู่บนเตียงแทนของขวัญที่เพื่อนๆ จัดหามาให้ได้อย่างไร เรื่องนี้แน่นอนว่าต้องสืบค้นหาสาเหตุ ใครทำหรือเธอเข้ามาเอง แม้จะเชื่อเกินครึ่งว่าเธอถูกมอมเหล้า แล้วไหนจะอาการที่แสดงออกอย่างสาวร่านรัก มันคืออาการของคนที่โดนยาปลุกเซ็กซ์ชัดๆ

“อ๊า อืม” เป็นอีกครั้งที่อดกลั้นเสียงครางเอาไว้ไม่ไหว อยู่ๆ ถูกจับพลิกเปลี่ยนท่า ให้ลุกขึ้นมานั่งบนหน้าขาแกร่ง กายที่สอดประสานกันอยู่จึงหลุดออกชั่วคราว เพียงชั่วคราวเท่านั้น ก่อนที่เขาจะยกตัวเธอขึ้นแล้วรั้งเอวกลึงลงมา สัดส่วนสาวครอบสวมลงบนสัดส่วนอันโอฬารของชาย จนเข้าลึกล้ำแนบสนิท จึงขยับกายอีกครั้งจากที่เชื่องช้าค่อยเป็นค่อยไป จนจังหวะจะโคนที่ช้าๆ เปลี่ยนเป็นเร็วขึ้น เร็วขึ้นจนหัวสั่นหัวคลอน

ร่างน้อยบิดเร่าแอ่นอกให้เขาดูดกลืนอย่างเมามัน เสียงดูดดังจ๊วบจ๊าบพาให้สองแก้มเนียนร้อนซู่ เลือดในกายยิ่งรุ่มร้อนไม่หยุดหย่อน สัดส่วนสาวยังถูกตอกตรึงกระทุ้งเข้าออกระรัว เสียงนวลเนื้อปะทะกับหน้าขาแกร่ง ฟังดูยิ่งพาให้เร้าอารมณ์อย่างหนัก โอย ไม่ไหวแล้วเธอจะขาดใจเสียให้ได้ ความรู้สึกที่ได้รับในเวลานี้มันสุขเสียวกำซ่าน หฤหรรษ์อย่างไม่เคยพานพบมาก่อน

“อ่า คนสวย ของขวัญชิ้นนี้ช่างถูกใจฉันมาก” พารักเอ่ยชมเสียงพร่า นัยน์ตาที่จับจ้องมองใบหน้างามล้ำ ก็ช่างฉ่ำเยิ้มไปด้วยความเสน่หาที่เปิดเผยอย่างปิดไม่มิด เป็นของขวัญที่แม้ว่าจะตะกรุมตะกรามรีบแกะไปหน่อย แต่พอได้เชยชมของขวัญแล้ว ช่างหวานซึ้ง ซาบซ่านทรวงในดีแท้

“หนูไม่ใช่ของขวัญ” คนที่ได้ยินเต็มสองหู เขาบอกว่าเธอคือของขวัญก็เสียใจยิ่งนัก สองมือน้อยยกขึ้นผลักดันแผ่นอกกำยำที่ทาบทับทรวงละมุนเอาไว้ หลังจากเขาเปลี่ยนท่าพาลงนอนตามเดิม นอกจากไม่สะดุ้งสะเทือนแล้ว ยังทิ้งน้ำหนักตัวลงมาเต็มที่ จนเธอนิ่วหน้าร้องบอกด้วยความอึดอัด คนบ้านี่ตัวน้อยเสียเมื่อไรกัน สูงใหญ่ยังกับยักษ์น้ำหนักน่าจะเกือบร้อยกิโลกรัมเสียก็ไม่รู้ ตัวเธอก็เล็กกระจิริดยังจะมาแกล้งกันอีก นิสัยไม่ดีอย่างแรง