บทที่ 6 บทที่ 1.3 ของขวัญ

“ทำไมหน้ามุ่ยกลับมาแบบนั้น โอ้โฮ ยับเยินมาเลย โดนพ่อเลี้ยงจัดหนักท่าหมาเหรอ ฮ่าๆ”

“ท่าหมากะผีน่ะสิ” ยังเจ็บใจไม่หายแทนที่จะได้นอนกับพ่อเลี้ยง เธอรึคิดแผนการจับพ่อเลี้ยงหวังให้ท้อง อยู่ๆ ไม่รู้อีบ้าที่ไหนมาขังเธอเอาไว้ในห้องน้ำ กว่าจะมีคนมาช่วย คนในบ้านก็นอนกันหมดแล้ว เธอดึงดันที่จะเข้าไปหาพ่อเลี้ยงให้ได้ แต่ยายมนุษย์ยายคนดูแลบ้านไล่ไม่ยอมให้เข้า บอกพ่อเลี้ยงนอนแล้ว

“อ้าว ไหงงั้น เฮ้ย แต่ก็ดีแล้วนี่นังเพียงไม่ต้องเจ็บจิ๊มิ แต่ได้เงินมาแบบสบายๆ ฮ่าๆ” พี่คนดูแลคิวงานให้พวกเธอบอกงานนี้ เพียงออตัวท็อปที่สุดในกลุ่มเด็กเอนฯ รับเงินค่าตัวหลายบาทเชียวล่ะ

“โอ๊ย อีบ้านี่ ฉันไม่ขำกับแกนะแก้ว” ถ้าต้องเจ็บกับผู้ชายคนนี้เธอยอม แต่ที่ทำให้หงุดหงิดไม่หาย ก็อย่างที่เล่าให้ช่อแก้วฟังนั่นแหละ ร่างระหงทรุดลงนั่งบนโซฟาในคอนโดที่เช่าอยู่หาญเงินค่าเช่าห้องกับช่อแก้ว ในใจนั้นอยากจะย้ายที่ อยากซื้อขาดตัวเป็นเจ้าของ หาผู้ชายกระเป๋าหนักมาเปย์เลี้ยงดูปูเสื่อ ก็ยังหาไม่ได้ ที่ผ่านมาเจอแต่กระเป๋าหนักแต่มีเมียแล้วทั้งนั้น เสนอเงินทองข้าวของและรถ แต่ให้อยู่ในตำแหน่งเมียน้อย เพียงออจึงปฏิเสธไป อดทนทำงานพนักงานบัญชี เป็นพริตตี้และรับงานเอนเตอร์เทนเนอร์

วันนี้บุญหล่นทับกำลังจะได้คลุกวงในกับชายในฝัน แต่แล้วก็ล่มไม่เป็นท่า ถูกใครก็ไม่รู้ขังไว้ในห้องน้ำ ประตูถูกล็อกจากข้างนอก

“เออนี่ ฉันไปเจอน้องที่เป็นญาติกันมาด้วยแหละ” อยู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าที่งานตอนเธอลงจากรถ แล้วตรงไปเรือนเล็ก ที่คนของพ่อเลี้ยงพารักพาไปส่ง เธอทันได้เห็นกรรณาภรณ์ หลานสาวคนโปรดของย่า ยัยนั่นมาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟ ดูจากชุดที่สวมใส่ก็รู้แล้ว

“ใครอะ น้องที่เป็นญาติแก ใช่ยัยหน้าขาวตัวเล็กๆ เอวเอสที่แกชวนมาทำงานด้วยแล้วปฏิเสธปะ” ญาติของเพียงออก็เห็นจะมีแค่เด็กคนนั้น นอกนั้นนึกไม่ออกเลย เพราะไม่เคยเจอใคร

“อือ ใช่คนนั้นแหละ ข้าวใหม่ย่านะรักหลานสาวคนนี้ยังกับอะไรดี” ย่าเลี้ยงหลานสาวคนนี้มาตั้งแต่เด็ก เรียกว่าพอพ่อแม่ของเด็กข้าวใหม่เลิกรากัน ย่าก็ไปรับจากกรุงเทพฯ พามาอยู่ที่แม่แตง ส่งเสียให้ร่ำเรียนจนถึงระดับอุดมศึกษา ตอนนี้ก็ปีสี่ปีสุดท้ายแล้ว ในขณะที่พวกเธอต้องต่อสู้ปากกัดตีนถีบ หาเลี้ยงตัวส่งตัวเองเรียน วันหยุดก็ต้องไปช่วยพ่อแม่ทำไร่รับจ้าง ตากแดดหน้าดำเหนื่อยจะตายชัก

“เฮ้ย แกก็พูดไป ถ้าน้องเขาดิ้นรนไปทำงาน ก็ไม่น่าไปตั้งแง่เปล่าวะ” ได้ฟังที่เพียงออเล่า อดที่จะขัดไม่ได้ ขณะที่คนเล่าหน้ามุ่ยไม่ชอบใจที่ใครๆ ก็พากันเข้าข้าง นิยมชมชอบนังเด็กบ้านแตกนั่น

“ไม่ได้ตั้งแง่แค่ไม่ชอบ อีกอย่างที่ยัยข้าวใหม่ต้องดิ้นรนไปรับจ้าง ก็เพราะย่าไม่มีจะส่งเสียแล้วน่ะสิ” ที่ก็เอาให้เขาเช่าจนหมด บางแปลงก็ถูกยึดไปเพราะไม่มีเงินไถ่ถอน เหลืออยู่ก็แค่บ้านเท่านั้น

“เออๆ จะอะไรก็ช่างแกเถอะ ฉันไปนอนแล้วนะ แกก็ไปอาบน้ำซะ ดูสภาพแกก่อน ดูได้ที่ไหนกัน” ผมยุ่งหน้ามัน เครื่องสำอางหลุดเลอะไปหมด เห็นแล้วยังอดขำไม่ได้ ถึงได้แซวตอนมาถึง

ลับร่างของเพื่อนสาวที่เข้าไปนอน เพียงออก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา จัดการเข้าแอปธนาคารในมือถือ โอนเงินเข้าบัญชีให้แม่ เสร็จเรียบร้อยแล้วจึงลุกขึ้นเข้าห้องนอน เตรียมตัวอาบน้ำ