บทที่ 8 บทที่ 2 ตกกระไดพลอยโจน

พารักขับรถไปที่หอพักของแม่สาวน้อยเมียหมาดๆ ของเขา หลังจากคืนนั้นเมื่องานวันเกิด เกิดเรื่องผิดฝาผิดตัวทำให้ได้ชิมลิ้มความสาวบริสุทธิ์ของเจ้าหล่อน

หลังจากวันนั้นที่ตกลงกัน เขาจะรับผิดชอบเลี้ยงดูส่งเสียเธอ แน่นอนว่าเจ้าหล่อนปฏิเสธไม่ยอมรับความหวังดีจากเขา พารักให้หัวเสียหงุดหงิดยิ่งนัก เด็กบ้านี่ มีแต่คนเขาจะยินดีที่ผู้ชายรับผิดชอบ ไม่ได้ฟันฟรีเสียที่ไหนกัน อย่าให้เจอตัวเชียว พ่อจะจับมาฟาดก้นให้ลายเลย โทษฐานที่ดื้อด้านไม่เข้าเรื่อง

“พ่อเลี้ยง พ่อเลี้ยงจริงๆ ด้วยมาหาใครคะ” ใบฝ้ายนั่นเองที่ทักพ่อเลี้ยงรูปหล่อ ที่เธอนั้นแสนจะปลาบปลื้มเขานักหนา คืนนั้นได้มองยังไม่อิ่มตาอิ่มใจเลย วันนี้มาให้เห็นตัวเป็นๆ เลยอะ โอ๊ย กรีดร้อง

พารักที่เพิ่งลงจากรถกำลังคิดว่าจะเข้าไปในหอพัก ครั้นพอได้ยินเสียงเรียกแม้น้ำเสียงจะไม่คุ้น แต่ก็เดาได้ว่าหญิงสาวน่าจะรู้จักเขา แล้วก็จริงดังที่คิดเมื่อหันไปเห็นได้มองดวงหน้าพริ้มเพรานั้นจำได้ลางๆ ว่าแม่สาวน้อยนางนี้ทำงานด้วยกันกับแม่คนดื้อ ที่ร้านอาหารรีสอร์ตเขานั่นเอง  

“ข้าวใหม่พักอยู่ที่นี่รึเปล่า” คำถามทำเอาใบฝ้ายออกจะตกตะลึงอยู่ไม่น้อย เอ...ชักจะยังไงๆ อยู่ คืนนั้นก็ว่าแปลกๆ เธอติดต่อเพื่อนไม่ได้ พอเข้าไปตามเพราะเห็นว่าเพื่อนหายไปเข้าห้องน้ำนานเกินไป ก็เจอกับคนของพ่อเลี้ยง บอกว่ากรรณาภรณ์จะกลับกับพี่สาว ทีแรกก็ไม่เชื่อ แต่พอนึกได้ว่าเห็นพี่เพียงออ เช่นนั้นเลยล่าถอยไม่ติดใจอะไรอีก

แล้วเมื่อวานเพื่อนก็ไม่ไปทำงานฝากให้เธอลาพี่แวววาให้ ด้วยความเป็นห่วงจึงขึ้นไปหา พบว่าเพื่อนนอนซมเพราะไม่สบาย เลยจะพาไปหาหมอแต่เพื่อนปฏิเสธ บอกกับเธอว่ากินยาแล้ว และวันนี้เห็นบอกว่ากลับบ้านไปหาย่า ลุงโทร.ตามเรียกตัวให้กลับบ้าน ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่า

“ค่ะพักอยู่นี่ แต่ตอนนี้ไม่อยู่ค่ะพ่อเลี้ยง” ตอบไปตามความจริง แม้จะสงสัยแต่ก็จำต้องเก็บงำเอาไว้

“ไปไหน?” ถามกลับทันควัน คิ้วเข้มเลิกขึ้น ดวงตาคมดุจ้องมองอย่างนิ่งขึง ทำเอาสาวเจ้าหน้าตื่น

“อะ เอ่อ ไปบ้านค่ะ กลับบ้านไปหาย่าค่ะพ่อเลี้ยง” ใบฝ้ายตอบรัวเร็ว เล่นจ้องกันตาเขม็งแบบนี้

พารักนิ่งไปชั่วครู่ คิดใคร่ครวญในใจว่าจะเอาอย่างไรดี “พาผมไปหน่อยได้ไหม” แต่คำถามต่อมาของเขา ทำเอาใบฝ้ายหน้าตาตื่นเลิ่กลั่กได้อีก

“มีอะไรรึเปล่าคะ หมายถึงว่าเพื่อนของหนู ทำอะไรให้พ่อเลี้ยงไม่พอใจหรือเปล่าคะ” จำได้ว่าครั้งหนึ่งเพื่อนของเธอเคยทำชาหกใส่ผู้หญิงของพ่อเลี้ยง จนถูกฝ่ายนั้นอาละวาดใส่มาแล้ว

“ขอไม่เล่าได้ไหม เรื่องนี้ขอให้เป็นเรื่องส่วนตัวของผม คุณแค่พาไปบ้านของข้าวใหม่แค่นั้นพอ” พารักไม่ตอบ จะให้เขาพูดหรืออย่างไรว่าฟันเพื่อนของเธอไปแล้ว อีกอย่างคนที่เสียหายคือเด็กข้าวใหม่นั่น แม่สาวนักศึกษาจอมพยศของเขา

“อ๋อ ค่ะ ถ้าอย่างนั้นไปกันเลยไหมคะ” บอกมาแบบนี้เธอก็หน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลยสิพ่อเลี้ยงขา ใบฝ้ายเดินตามพ่อเลี้ยงหนุ่มไปที่รถ หลังจากเขาผายมือเชื้อเชิญให้ไปที่รถของเขา

รถแล่นออกจากในตัวเมืองเชียงใหม่มาได้สักพัก จุดหมายปลายทางคืออำเภอแม่แตง ตามที่หญิงสาวหน้าแฉล้มได้บอกให้ทราบ ที่แท้กรรณาภรณ์ก็อยู่อำเภอเดียวกับเขา อยู่ตำบลเดียวกันอีกด้วย แต่บ้านของเธออยู่ไกลจากไร่ชาของเขาไปหลายสิบกิโลเมตรอยู่ และค่อนข้างจะเปลี่ยวเอาการทางเข้าบ้านเธอ

“ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม” นั่งเงียบๆ มาสักพัก เสียงทุ้มๆ ของพลขับสุดหล่อก็เอ่ยขึ้น

“ถามอะไรคะ” ใบฝ้ายที่กำลังรอการตอบกลับจากเพื่อน ส่งข่าวให้อีกฝ่ายรับรู้ว่าพ่อเลี้ยงกำลังไปที่บ้าน แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมตอบไม่แม้แต่จะอ่าน เลยยิ่งร้อนรนใจไปกันใหญ่ เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนเธอกันแน่

“ข้าวใหม่มีแฟนแล้วรึยัง” หากแต่คำถามของพ่อเลี้ยงหนุ่ม ทำเอาใบฝ้ายตกตะลึงหนักไปอีก ถามแบบนี้อย่าบอกนะว่าจะจีบยัยข้าวใหม่เพื่อนเธอน่ะ

“ยังหรอกค่ะ แต่ก็มีที่คุยๆ อยู่คนนึงค่ะ” ใบฝ้ายตอบตามตรง ก็จริงนี่เท่าที่เห็นเพื่อนเธอคุยอยู่แค่คนเดียว เคยถามบ่อยๆ ก็บอกแต่ว่ายังไม่เลื่อนสถานะ ขอดูใจพี่เขาไปก่อน

“ใครล่ะบอกผมหน่อยได้ไหม” พารักแสร้งทำไม่รู้ ทั้งที่จริงเขารู้แล้วว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นคือใคร

“เป็นอัยการค่ะ มีคนนี้คนเดียวค่ะที่ข้าวใหม่คุยด้วย” เพื่อนเธอฮอตจะตาย มีหนุ่มๆ มาขายขนมจีบ แต่ไม่มีสักรายที่กรรณาภรณ์จะสนใจหรือตอบรับไมตรีจิตที่พวกหนุ่มๆ ส่งมาให้ เห็นจะมีก็แต่หนุ่มรุ่นพี่หน้าที่การงานหน้ากรี๊ดนามว่านับบุญนี่แหละ ที่ยัยสวยข้าวใหม่เพื่อนเธอยอมเปิดประตูหัวใจให้เข้ามา

“ว้าว ! เป็นถึงอัยการ แล้วแบบนี้ผมจะจีบติดเหรอครับ คู่แข่งภาษีดีขนาดนี้”

“พ่อเลี้ยงจะจีบเพื่อนหนูจริงๆ เหรอคะเนี่ย โอ๊ย กรีดร้อง” ใบฝ้ายร้องถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ โอยขนลุกไปหมดแล้ว ทั้งฟินทั้งจิ้นอะ อดจะดีใจแทนเพื่อนไม่ได้เลย ที่พ่อเลี้ยงคิดจะขายขนมจีบ 

พารักยกยิ้มพลางยักคิ้วยืนยันตามที่สาวน้อยถาม แต่ในใจนั้นกำลังคิดอะไรต่อมิอะไร เขามีแผนไว้รองรับเรียบร้อยแล้ว เรื่องที่จะเอาคืนไอ้เพื่อนทรยศที่แอบกินกับแฟนเก่าลับหลังเขา อีกอย่างเขายังติดใจในความหอมหวานของสาวน้อยชื่อน่ากินนั่น 

อยากจะรู้นักถ้าไอ้เพื่อนทรยศนั่นได้รู้ว่าเด็กของมัน ถูกเขาเจาะกินจาวไปเรียบร้อยแล้ว มันจะรู้สึกยังไง จะรู้สึกเจ็บแค้นอย่างที่เขาเคยโดนมันทำหรือไม่